Xull
6
Simplemente gustaríame resaltar a miña sorpresa porque todo o movemento de fichaxes deste ano se está realizar vai ir pola liña defensiva. Mentres escribo estas liñas non sei en que clube xogarán Milito, Chivu, Andrade ou Heinze a vindeira temporada. Por eles parecen interesados non só Madrid, Barcelona, Inter e Juventus xa que todo o mundo precisa poñer un central na súa vida. Haberá que estar atento ás ofertas de última hora do Palencia e o Malinas a este paso.
Para min a estrela do mercado debe ser o ubicuo Daniel Alves. Incomprensible suplente na Copa América, foi o mellor xogador da pasada temporada no campionato español. Se Del Nido di que o vende por 30 kilos é que por 25 xa o vai soltar. Mourinho, que algo sabe de fichaxes (máis ca Benítez polo menos), di que é a súa prioridade número un.
Un dato para a traxedia: co que costou Abidal máis Gudjohnsen ou coa suma, ou sustracción, Cannavaro/Emerson poderíase ter fichado a un xogador que parece destinado á historia.
Xun
29
Teño problemas para lembrar cantos días ten cada mes pero sempre lembro que xuño ten trinta polo vicio dos xornalistas en teimar na frase “acaba contrato o 30 de xuño”. E na véspera as fichaxes deste ano comezan a marear:
O Liverpool quere a niño Torres, por certo este alcume ten data de caducidade, o que encaixa na liña doutras fichaxes de Benítez como Zenden, Núñez, Josemi ou Fowler. Segue a tentar amosar que pode gañalo todo cos peores xogadores posibles para dar máis méritos ao seu labor. O Atlético, por unha vez, seguramente atina desfacéndose do fake (ou senón como definirían vostedes a un dianteiro ao que lle custa un mundo meter goles) e recuperaría a un xogador excepcional como Luís García capaz do mellor e do peor. Á súa imaxe e semellanza.
O Barcelona presenta a outro fornido home de ébano co cal a plantilla xa queda definitivamente escendida entre morenos musculosos e locos bajitos de gran habilidade. Abidal (14 millóns) sumado ao que valeu Gudjohnsen seguramente será o prezo de Dani Alves. Tampouco acaba de quedar claro se Deco se irá e virá Lampard. Eu tampouco sei que será ao mellor. Moitas veces é conveniente cortar polo sano para erradicar os vicios. Rosell di que vendería a Etoo e Ronaldinho. Do primeiro estou seguro, el quería a Trezeguet, e do segundo será por sentirse como un amante traizoando vendo que Ronie non abandona a Joan.
O Madrid parece máis pendente de Bernardo Schuster que das súas fichaxes (Confirmadas Metzelder, Saviola e o interese por Toldo e Denthe). Os seus voceiros oficiais madrileños aínda non puideron presentar a ningún mediático e seguro que están devecendo por iso. Estráñame e non me estraña a fichaxe de Caparrós polo Bilbao. Estráñame porque é un “español” pero vendo as súas virtudes (garra, traballo coa canteira, honestidade) entra ben pola filosofía do Athletic.
O Sevilla, como sempre, á súa bóla que semella a boa. Ten en carteira a unha chea de descoñecidos que empezan a sobresaír por Europa e pensa en desfacerse de dúas das súas estrelas: o heroe da anterior UEFA Enzo Maresca e o agora rebelde Frederic Kanouté. Sen dúbida é mellor que renoves ti a plantilla a que os resultados te obriguen. Estamos á espera do que pasa con Alves e, como nota de humor, o Inter interésase polo discutible Drago.
Gústanme as fichaxes do Zaragoza, Gabi e o pretendido Matuzalem, máis centro do campo para os peloteros. O Vilarreal presenta a un porteiro, boa falta lle facía, recupera a Cazorla e busca substituto para Forlán, non será tan difícil como parece. O Valencia, a falta de fichaxes, anuncia a renovación de Albelda. Temos patadas chés para rato.
Xun
20
Cando Savio chorou na súa despedida da Real gustaríame ter compartido as penas con el. Alén da noite branca a maior desgraza do pasado domingo foi o descenso dun histórico que hai non moito loitaba polo campionato. Doíalle moito despedirse dunha afección tan marabillosa tanto que as bágoas non deixaban de descender das súas bágoas.
A miña simpatía sempre estivo con el, polo seu xogo, elegancia, por ser mártir de defensores (lembremos que aos dous segundos de debutar fixéronlle unha falta escalofriante) ou polo seu pasmoso e incrible parecido con Edmilson. Nin sequera o seu pasado madridista minguou o meu cariño xa que alí, seguramente polo seu bo carácter, foi cruelmente discriminado.
Despois da súa marcha do Zaragoza, por motivos familiares dixo, case salva el só á Real Sociedad. A cruel liga 2006-2007 non tivo piedade e como foi habitual nela amosou o seu lado máis tráxico con aquel penalti fallado contra o Racing de Santander. Ninguén tivo o valor de botarllo en cara.
Pois tanta bágoa, emoción e cara de bo rapaz… E ficha polo Levante (tampouco se esquecen del no Zaragoza). Non sei que xen promiscuo hai no futbolista brasileño que o leva a ser incapaz de ter un único amor futbolístico. Mauro (Silva), aínda que ti tamén fixeras a espantada de irte ao teu país es e sempre foches o mellor ata niso.
